Hierdonder lees je hoe pubermeisjes zich zouden kunnen voelen! Onzeker..

Heb jij dat ook weleens?! Het gevoel dat iedereen naar je kijkt? Laatst liep ik op straat en zag een paar meisjes lopen. Ze waren denk ik net zo oud als ik. Ze zagen er knap uit. Mooie merkkleding, hakschoenen en supertrendy oorbellen. Daar kwam ik langs op mijn fiets. Ik had ze wel gezien, maar keek ze niet aan. Vanuit mijn ooghoeken zag ik ze gniffelen. Het ging over mij. Dat weet ik gewoon zeker. Waarom zouden ze dat doen? Zag ik er raar uit? Misschien moet ik me ook maar gaan kleden zoals zij. Ook van die mooie sieraden gaan vragen aan mijn ouders. Op zoek gaan naar die nieuwste enkellaarsjes.

Op school kwam ik ze later tegen, in de pauze. Ze zitten ook in de 2e klas. Dit kon ik zien aan hun klassenboek. Exe9n meisje uit dat groepje had haar haar zo mooi zitten. Een hoge staart met een hele bos krullen. Ik heb stijl haar. Dat vind ik niet mooi. Ik zou ook zo graag van die krullen willen hebben. Dan weet ik zeker dat de jongens ook naar mij zullen kijken. Of misschien toch niet?

Waar kijken jongens eigenlijk naar? Als meisje moet je echt goed je best doen om in de picture te komen bij een leuke jongen. Het lijkt erop dat de mooie meisjes hier niets voor hoeven te doen. Alhoewel ze vaak ook mooie kleding en sieraden dragen.

Ik ben niet zo mooi als zij. Als ik x92s morgens in de spiegel kijk, dan doe ik het liefst het lampje dat daarboven hangt, uit. Ik doe zxf3 mijn best, en toch lukt het me niet. Misschien ligt het aan mijn mascara. Ik heb gewoon een mascara van Etos, een huismerk. Niet zo bijzonder. Ik denk dat ik die van Miss Maybelline ook maar moet gaan kopen. Die maakt natuurlijk mijn wimpers veel langer. Net als wat je bij die reclames altijd ziet.

Nee, ook daar zal ik nooit terecht komen. Al lijkt dat me hartstikke gaaf. Een keer meespelen in een reclame spotje. Dat mooie meisje van mijn school zou dat wel kunnen. Ik niet, ik ben niet zo mooi. Zij heeft de perfecte lach. De perfecte lippen. De perfecte ogen. Elke jongen zou haar wel willen.

Ik heb nog nooit een vriendje gehad. Eigenlijk ben ik daar ook te bang voor, al mis ik de aandacht van de jongens wel. Ze kijken nooit naar me. Maar als ik verkering zou hebben, zou ik echt niet weten wat ik moest doen. Hij zou ook niets aan me hebben. Het is maar beter dat ze naar die mooie meisje toetrekken. Daar hebben ze veel meer aan.

Als ik mijn kamer rondkijk, zie ik posters hangen. Posters van mannelijke idolen. Ik zou weleens willen weten hoe die kussen. Hoe die echt zijn. Mijn spijkerbroek hangt over mijn bureaustoel. Ik heb hem net nieuw. Ik zal maar niet aan iedereen vertellen waar ik die heb gekocht. Dan lacht meteen iedereen me uit. Maar ik vind hem best leuk, en hij was nog goedkoop ook. Mijn geld besteed ik liever aan andere dingen. Creatieve dingen. Ik schilder graag. Of maak kaarten. Mijn oma vind ze prachtig, zoals ze dat altijd zegt.

Zij is een persoon die me begrijpt. Bij andere, op school, heb ik dat gevoel helemaal niet. Ik heb altijd het idee dat ik iets van mezelf moet verstoppen. Het idee dat ik niet helemaal kan zijn wie ik ben. Misschien wel omdat ik niet die merkkleding, trendy sieraden en nieuwste laarsjes koop.

Ik vind het best moeilijk.
Wanneer weet ik nou wie ik eigenlijk ben?
Wat ik eigenlijk zelf wil?
Wat ik kan..