Opvoeding van tegenwoordig..?
Ook al was ik een puber die geen hulp wilde en alles zelf wilde oplossen, toch was ik blij dat ik altijd bij mijn ouders terecht kon. Zo hoorde ik laatst een gesprek tussen een oma en haar kleinkinderen. ”Hoe vaak gaan jullie nu naar de BSO (buitenschoolse opvang)?” Haar kleinkind van ongeveer 6 jaar zegt: ”2 keer, en dan gaan we eerst Lisa (het jongere zusje) wegbrengen naar de crxe9che, en daarna gaan wij naar school. Tussen de middag blijven we dan over op de BSO naast onze school en nxe1 school worden we opgehaald met een busje. Dan gaan we naar de andere BSO”. Oma zegt: ”En gaat mama dan ‘s ochtends met de trein van 8.30 uur?”, waarop het jongetje antwoorde: ”Weet ik veel, dat moet je maar aan mama vragen hoor!”.
Ik besefte ineens hoeveel deze kinderen waarschijnlijk zullen missen. Alhoewel ze ook weer niet anders kennen. Het lijkt wel alsof de kinderen en de ouders een leven naast elkaar leiden in plaats van met elkaar! Ik snap nu wel waar al die hechtingsproblematiek vandaan komt..
27 April 2009 at 17:51
Hey, dat is lang geleden. Leuk dat je er weer bent. Hoe gaat het nu met je?
Maar even als reactie op je berichtje.
Tegenwoordig gaat de maatschappij er van uit dat er twee inkomens zijn om alle vaste lasten te betalen.
Als je als starter wilt kunnen rondkomen, (en dan heb ik het nog niet eens over twee vakantie’s, twee auto’s, duur huis) dan heb je ook het inkomen van de vrouw nodig.
Mijn inkomen kan ook niet gemist worden. Anders komen we echt bij de voetselbank terecht.
Twee dagen opvang valt nog mee. Ik heb hier op de opvang een kindje dat 4 dagen weg gaat. En dat komt omdat het gezin uit elkaar is gevallen. Maar die moeder is nu verplicht meer te gaan werken. Maar de meesten gaan 3 dagen.
Maar je hebt gelijk. Het zou mooi zijn als het niet nodig zou zijn. Ik vond het ook heerlijk dat mijn moeder thuis was. En ook Yildou en Hylke vinden het heerlijk dat ik thuis ben.